Партнёрствы, якія ствараюць магчымасці: міжнародныя кантакты Музея Вольнай Беларусі

Музей Вольнай Беларусі ў Варшаве — гэта не толькі прастора захавання і асэнсавання найноўшай гісторыі Беларусі. Гэта таксама пляцоўка для міжнароднага супрацоўніцтва, прафесійнага абмену і стварэння новых сувязяў паміж музеямі, культурнымі інстытуцыямі, даследчыкамі, мастакамі, журналістамі і праваабаронцамі.

За час працы Музей наладзіў кантакты з прадстаўнікамі розных краін і сфер. Гэтыя сувязі дапамагаюць развіваць супольныя праекты, арганізоўваць выставы і дыскусіі, дзяліцца досведам і адкрываць беларускую гісторыю для міжнароднай аўдыторыі.

Супрацоўніцтва з музеямі і культурнымі інстытуцыямі

Асаблівае месца ў працы Музея займаюць прафесійныя кантакты з іншымі музеямі і інстытуцыямі памяці. Сярод іх - X Павільён Музея Незалежнасці ў Варшаўскай цытадэлі, Катыньскі музей, Музей памяці Сібіры ў Беластоку і Музей Івана Луцкевіча.

Супрацоўніцтва і абмен досведам з такімі ўстановамі ствараюць магчымасці для супольных ініцыятыў, прафесійнага дыялогу і пошуку новых падыходаў да працы з гісторыяй, музейнымі калекцыямі і памяццю пра рэпрэсіі.

Музей таксама падтрымлівае кантакты з міжнароднай музейнай супольнасцю. Сярод людзей, з якімі перасякаецца яго прафесійная дзейнасць, ż Агнес Альяс, прадстаўніца Эстонскага нацыянальнага музея і ўдзельніца журы прэміі European Museum of the Year Award.

Міжнародныя сувязі і інстытуцыйная падтрымка

Развіццё міжнародных кантактаў адбываецца таксама праз узаемадзеянне з дыпламатычнымі прадстаўніцтвамі і культурнымі арганізацыямі. Сярод важных кантактаў Музея - Прадстаўніцтва Фландрыі і Пасольства Каралеўства Нідэрландаў у Варшаве.

Такія сувязі дапамагаюць Музею заставацца часткай міжнароднага культурнага дыялогу, знаходзіць магчымасці для супрацоўніцтва і прадстаўляць беларускі досвед у шырэйшым еўрапейскім кантэксце.

Сярод людзей, з якімі Музей падтрымлівае прафесійныя кантакты, - Мацей Радзівіл, які ўдзельнічае ў культурных і грамадскіх ініцыятывах. Прафесійныя сувязі часта становяцца пачаткам новых ідэй і магчымых сумесных праектаў.

Канферэнцыя як прастора для міжнароднага дыялогу

Адной з ключавых пляцовак для развіцця такіх сувязяў стала міжнародная навукова-практычная канферэнцыя «Пасля таталітарызму: музей, памяць і беларуская перспектыва», якая прайшла ў Варшаве 8–9 кастрычніка 2026 года.

У ёй узялі ўдзел даследчыкі, музейныя спецыялісты і прадстаўнікі культурных інстытуцый з розных краін. Сярод удзельнікаў былі Клара Пінэрава з Інстытута сучаснай гісторыі Акадэміі навук Чэхіі, Андраш Мінк з Blinken Open Society Archives пры Цэнтральнаеўрапейскім універсітэце, Энрыкета Папа-Пандэлеймон з Універсітэта Тыраны, Людміла Каянару з Нацыянальнага музея гісторыі Малдовы і Музея ахвяр дэпартацый і палітычных рэпрэсій, а таксама Віргіліу Бырлэдзяну з Інстытута гісторыі Дзяржаўнага ўніверсітэта Малдовы.

У дыскусіях пра палітыку памяці, вайну і транснацыянальныя наратывы ўдзельнічалі Штэфан Донт, Крысціяне Янеке, Бажэна Козевыч з нямецка-польскай фундацыі «Мемарыял забытым героям Еўропы» і Павэл Каліш з Музея памяці Сібіры ў Беластоку.

У праграме таксама былі выступы Шалалы Мамедавай, Міхаіла Костыва, Ганны Гаталеты, Вольгі Архіпавай, Валерыі Чарнаморцавай, Іллі Магіна, а таксама іншых даследчыкаў і практыкаў, якія працуюць з гісторыяй, культурнай спадчынай і памяццю.

Асобная панэль была прысвечаная самому Музею Вольнай Беларусі — яго працы з памяццю пра несвабоду і стварэнню прасторы для свабоды. Дыскусію мадэраваў Сцяпан Стурэйка. Удзел міжнародных экспертаў дазволіў параўнаць розныя музейныя падыходы, абмеркаваць агульныя выклікі і пашырыць прафесійныя кантакты.

Канферэнцыя была суфінансаваная Цэнтрам дыялогу імя Юліюша Мерашэўскага ў межах IV адкрытага конкурсу.

Ад прафесійных кантактаў да супольных праектаў

Сетка Музея не абмяжоўваецца музейнымі ўстановамі. Яна ўключае даследчыя цэнтры, культурныя арганізацыі, галерэі, медыя, праваабарончыя і грамадскія ініцыятывы.

Сярод арганізацый і інстытуцый, з якімі звязаныя праекты і прафесійныя кантакты Музея, - Цэнтр дыялогу імя Юліюша Мерашэўскага, Фонд «Украінскі дом», Amnesty International, Ocalenie, Feminoteka, Польскі кангрэс жанчын, Усходнееўрапейскі дэмакратычны цэнтр, Robert Bosch Academy і Laeso Kunsthal.

Для Музея такія кантакты - магчымасць не толькі пашыраць аўдыторыю, але і ствараць умовы для новых супольных ініцыятыў, у якіх беларускія гісторыі і досведы становяцца часткай міжнароднай размовы.

Сетка, якая працягвае расці

Міжнародныя сувязі - гэта не толькі спіс імёнаў і арганізацый. Гэта аснова для будучых выстаў, даследаванняў, адукацыйных праграм, публічных дыскусій і доўгатэрміновага супрацоўніцтва.

Музей Вольнай Беларусі адкрыты да новых кантактаў з музеямі, культурнымі і даследчымі інстытуцыямі, мастакамі, экспертамі і грамадскімі арганізацыямі. Калі вы бачыце магчымасць для супольнага праекта або прафесійнага абмену, звяжыцеся з намі праз сайт Музея.

*Праект падтрыманы праграмай ArtPower Belarus і фінансуецца Еўрапейскім Саюзам.

‍