
Otwarcie wystawy 12 marca, godz. 18:00
12–20.03.2026
wtorek–piątek: 16:00–20:00
sobota–niedziela: 12:00–20:00
14.03, godz. 18:00 Koncert Paweł Szamburski \ Michał Małota
17.03 godz. 18:00 Spotkanie z autorką \ prowadzenie Artur Wolski
20.03 godz. 18:00 Finisaż wystawy \ DJ Tom Es
Wystawa zbudowana jest na przetworzeniu emocji, wspomnień i wyobrażeń związanych z domem - zarówno jako fizycznym miejscem, jak i stanem ducha. Autorka odwołuje się do Warszawy, miasta z którego pochodzą jej dziadkowie i w którym sama się osiedliła oraz do swoich korzeni na Suwalszczyźnie, pograniczu Polski, Litwy i Białorusi. Podejmuje refleksję nad tym, czym jest dom dla współczesnego człowieka. Również w kontekście przymusowej migracji, wykorzenienia, a także relacji z naturą.
Wystawie towarzyszy instalacja dźwiękowa, zrealizowana we współpracy z twórcą słuchowisk radiowych Piotrem Skotnickim. Została zmontowana z odgłosów zarejestrowanych w warszawskim mieszkaniu autorki oraz w Pałacu Brzozowskich.
„Dom” jest ważny dla każdego człowieka, niezależnie od przekonań i doświadczeń. Ma wymiar fizyczny i niematerialny. Jest przepełniony uczuciami, emocjami i pamięcią. Ma konkretne kształty, swoiste zakamarki i przestrzenie, skrywa też cienie oraz sprawy niezrozumiałe.
W większości domów stale zachodzą zmiany. Coś się buduje. Coś się rozpada.
Nosimy w sobie obraz tego, czym powinien być dom. Czasem doświadczamy sprzeczności między wyobrażeniami a rzeczywistością.
Dom może być rdzeniem — miejscem, w którym rozwija się to, co najważniejsze: bliskość, akceptacja, zaufanie, wspólnota. Może też być raniącą pustką, atrapą, fasadą albo areną walki. Bywa ciepły, jasny i gościnny, albo niedostępny, zimny, pełen mroku i duszących tajemnic. Czasem jest przedmiotem dążeń albo nieosiągalną ideą, marzeniem, tęsknotą.
Są ludzie, którzy nie mają domu: osoby samotne, odrzucone, emigranci, uchodźcy…
Człowiek też jest domem dla drobnoustrojów, dla myśli i uczuć, dla swoich dzieci i samego siebie.
Mieszkamy nie tylko w języku, ale też w spojrzeniu— w niepowtarzalnym obrazie świata.
〜
Aleksandra Batura urodziła się w 1982 roku w Augustowie na Suwalszczyźnie.
Artystka sztuk wizualnych. Operuje różnorodnymi mediami – od malarstwa i rysunku, przez instalacje, po performance.
Absolwentka studiów doktoranckich na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych
Włoch.
Studiowała na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, Krakowie oraz na
Universidade do Porto/ Portugalia i Accademia di Belle Arti di Macerata/ Włochy.
Uczestniczka rezydencji i sympozjów artystycznych.
Swoje prace prezentowała na kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą.
Autorka wielkopowierzchniowych murali.