12 marca w Muzeum Wolnej Białorusi otwiera się wystawa Aleksandra Batura „DOM, KTÓREGO NIE WIDAĆ”

Icon
March 12, 2026
News Main Image

„Dom, którego nie widać”
Aleksandra Batura

Otwarcie wystawy 12 marca, godz. 18:00

12–20.03.2026 

wtorek–piątek: 16:00–20:00
sobota–niedziela: 12:00–20:00

Wydarzenia towarzyszące:

14.03, godz. 18:00 Koncert Paweł Szamburski \ Michał Małota
17.03 godz. 18:00 Spotkanie z autorką \ prowadzenie Artur Wolski
20.03 godz. 18:00 Finisaż wystawy \ DJ Tom Es

Wystawa zbudowana jest na przetworzeniu emocji, wspomnień i wyobrażeń związanych z domem - zarówno jako fizycznym miejscem, jak i stanem ducha. Autorka odwołuje się do Warszawy, miasta z którego pochodzą jej dziadkowie i w którym sama się osiedliła oraz do swoich korzeni na Suwalszczyźnie, pograniczu Polski, Litwy i Białorusi. Podejmuje refleksję nad tym, czym jest dom dla współczesnego człowieka. Również w kontekście przymusowej migracji, wykorzenienia, a także relacji z naturą.
Wystawie towarzyszy instalacja dźwiękowa, zrealizowana we współpracy z twórcą słuchowisk radiowych Piotrem Skotnickim. Została zmontowana z odgłosów zarejestrowanych w warszawskim mieszkaniu autorki oraz w Pałacu Brzozowskich. 

„Dom” jest ważny dla każdego człowieka, niezależnie od przekonań i doświadczeń. Ma wymiar fizyczny i niematerialny. Jest przepełniony uczuciami, emocjami i pamięcią. Ma konkretne kształty, swoiste zakamarki i przestrzenie, skrywa też cienie oraz sprawy niezrozumiałe. 
W większości domów stale zachodzą zmiany. Coś się buduje. Coś się rozpada.­
Nosimy w sobie obraz tego, czym powinien być dom. Czasem doświadczamy sprzeczności między wyobrażeniami a rzeczywistością. 
Dom może być rdzeniem — miejscem, w którym rozwija się to, co najważniejsze: bliskość, akceptacja, zaufanie, wspólnota. Może też być raniącą pustką, atrapą, fasadą albo areną walki. Bywa ciepły, jasny i gościnny, albo niedostępny, zimny, pełen mroku i duszących tajemnic. Czasem jest przedmiotem dążeń albo nieosiągalną ideą, marzeniem, tęsknotą. 
Są ludzie, którzy nie mają domu: osoby samotne, odrzucone, emigranci, uchodźcy…
Człowiek też jest domem dla drobnoustrojów, dla myśli i uczuć, dla swoich dzieci i samego siebie. 
Mieszkamy nie tylko w języku, ale też w spojrzeniu— w niepowtarzalnym obrazie świata.



Aleksandra Batura urodziła się w 1982 roku w Augustowie na Suwalszczyźnie. 
Artystka sztuk wizualnych. Operuje różnorodnymi mediami – od malarstwa i rysunku, przez instalacje, po performance.  
Absolwentka studiów doktoranckich na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Ministerstwa Spraw Zagranicznych
Włoch.
Studiowała na wydziale malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, Krakowie oraz na
Universidade do Porto/ Portugalia i Accademia di Belle Arti di Macerata/ Włochy.
Uczestniczka rezydencji i sympozjów artystycznych.
Swoje prace prezentowała na kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą.
Autorka wielkopowierzchniowych murali.