W Muzeum Wolnej Białorusi mamy nową współpracowniczkę — Annę Gataletę z Włoch. Anna przyjechała do Warszawy w ramach programu Erasmus i przez najbliższy rok będzie pracować z zespołem Muzeum, kontynuując jednocześnie własne badania.
Anna studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Maceracie, gdzie specjalizowała się w muzeologii i muzeografii. W tym roku obroniła pracę poświęconą dziedzictwu kulturowemu Europy Wschodniej.
Podczas pracy nad dyplomem Anna prowadziła szeroko zakrojone badania dotyczące krajów regionu, a szczególnie zainteresowała się Białorusią. Czytała materiały autorstwa białoruskich artystów, dziennikarzy i badaczy — i właśnie w ten sposób dowiedziała się o Muzeum Wolnej Białorusi w Warszawie.
To spotkanie stało się początkiem nowego etapu. Anna skontaktowała się z zespołem Muzeum i zaproponowała realizację w Warszawie własnego projektu badawczego.
W centrum zainteresowań badawczych Anny znajdują się dziedzictwo kulturowe, pamięć i tożsamość Europy Wschodniej.
„Badam dziedzictwo kulturowe, ale przede wszystkim patrzę na nie przez pryzmat pamięci i tożsamości” — opowiada Anna.
Jednym z tematów, nad którymi pracuje, jest ochrona dziedzictwa kulturowego w czasie wojny. Ważne jest dla niej nie tylko badanie zabytków, sztuki i obiektów kultury, ale także zrozumienie, jaką rolę odgrywają one w zachowaniu pamięci i tożsamości społeczeństwa.
Podczas badań prowadzonych we Włoszech Anna miała dostęp do dużej liczby książek, artykułów i innych materiałów. Jednak między badaczką a rzeczywistością, którą poznawała, pozostawał pewien dystans.
Praca w Muzeum pozwala ten dystans zmniejszyć.
Teraz Anna może bezpośrednio rozmawiać z ludźmi, wymieniać się pomysłami, zadawać pytania i czerpać informacje z pierwszej ręki. Jak mówi, właśnie tego brakowało jej podczas pracy nad badaniami we Włoszech.
Przez najbliższy rok w Warszawie będzie kontynuować swoje badania, a jednocześnie dzielić się zdobytą wiedzą ze swoim uniwersytetem i kolegami we Włoszech.
Anna pochodzi z Europy Zachodniej i zauważa, że między Europą Zachodnią i Południową a Europą Wschodnią wciąż istnieje wiele nieporozumień i dezinformacji.
Dla niej praca z białoruskim dziedzictwem jest okazją do lepszego zrozumienia rzeczywistości regionu i przekazywania tej wiedzy dalej.
„Myślę, że musimy wiedzieć, co się dzieje, nawet jeśli znajdujemy się poza tą rzeczywistością. Musimy wiedzieć, co naprawdę się dzieje. I myślę, że mogę być swego rodzaju mostem między tymi dwiema rzeczywistościami” — mówi Anna.
Dla Anny ten rok w Warszawie to możliwość kontynuowania własnych badań, zdobycia praktycznego doświadczenia w instytucji muzealnej i bycia bliżej tematu, którym się zajmuje.
Dla nas — to z kolei możliwość spojrzenia na Białoruś i działalność Muzeum również oczami badaczki z Włoch.
Anna zdążyła już podbić serca zespołu swoim słonecznym uśmiechem, wiedzą i ciekawością wszystkiego, co dzieje się w naszej przestrzeni.
